Bir vakitler okullarda şu Öğrenci Andı okutulurdu: “Türküm, doğruyum, çalışkanım, İlkem: küçüklerimi korumak, büyüklerimi saymak; yurdumu, milletimi özümden çok sevmektir. Ülküm: yükselmek, ileri gitmektir. Ey Büyük Atatürk! Açtığın yolda, gösterdiğin hedefe durmadan yürüyeceğime ant içerim. Varlığım Türk varlığına armağan olsun. Ne mutlu Türküm diyene!” “Bir vakitler” dememize bakmayın; 1933’ten 2013’e…